Гумарэска
Шпаркія крокі тэхнічнага прагрэсу прывялі да таго, што ў любой, нават самай «занюханай» канторы, красуюцца камп’ютэры, а бухгалтары, і без таго празмерна дзелавыя і “замучаныя” цяжкімі клопатамі і непасільнай працай, ганарліва ўссядаюць на высокіх крэслах-круцёлках, зверху ўніз гледзячы на рабацяг, якія часам, пацінаючыся, як бедныя родзічы, заходзяць, каб сёе-тое высветліць ці нешта спытаць. Як правіла, у іх да кожнага ёсць прэтэнзіі, яны больш за ўсіх ведаюць, усіх вучаць, усё ўмеюць, трэба, дык і апендыкс выражуць лепш за спецыяліста. Адтапырыўшы мізінчык і тыркаючы наманікюраным указальным пальчыкам у нейкія паперы, капрызна крывячы вусны, яны тлумачаць трактарысту сакрэты сваёй хітрай фінансавай навукі, дэманструючы ўласную перавагу і здзіўляючыся, як можна не разумець тое, што нават яны зразумелі.